Category Archives: Εφηβεία

Τι θα γίνω όταν μεγαλώσω???

 

 

Η επιλογή επαγγέλματος δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Οι μισθοί κουρεύονται, οι διαθέσιμες θέσεις εργασίας περιορίζονται και το φαινόμενο της ανεργίας αυξάνεται σε απειλητικό βαθμό. Έτσι για τον νέο είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρει ένα επάγγελμα που να ανταποκρίνεται και να ταιριάζει στους στόχους και στις προσδοκίες του. Συνεπώς, συχνά καταφεύγει στην επιλογή ενός επαγγέλματος το οποίο μοιάζει ως έσχατη λύση επιβίωσης. Έχετε διερωτηθεί όμως ποτέ με ποια κριτήρια επιλέγουν οι σημερινοί νέοι το επάγγελμα που θα ακολουθήσουν στο μέλλον;

Σε πρόσφατη έρευνα με πανελλήνιο δείγμα 2500 μαθητών, διαπιστώθηκε ότι 36% αυτών  σκέφτεται να ακολουθήσει επαγγέλματα επιστημονικά, που προσδίδουν κύρος ή που ανήκουν στο δημόσιοτομέα (π.χ. στρατιωτικά-αστυνομικά). Τα δημοφιλέστερα επαγγέλματα τόσο στις πρώτες σκέψεις των μαθητών όσο και στις μετέπειτα προτιμήσεις τους παραμένουν τα Ανώτερα Εκπαιδευτικά, τα Επιστημονικά Ιατρικά και τα Στρατιωτικά-Αστυνομικά.

Η σχολική επίδοση των μαθητών, το επάγγελμα του πατέρα αλλά και το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο της οικογένειας αποτελούν παράγοντες – κριτήρια επιλογής επαγγελμάτων (χαμηλό κοινωνικό επίπεδο οδηγεί σε αντίστοιχη επιλογή επαγγέλματος, και υψηλό επίπεδο σε επιλογή ανταγωνιστικών επαγγελμάτων).

Η προοπτική και η εξέλιξη που μπορεί να προσφέρει ένα επάγγελμα είναι ακόμα ένα κριτήριο που θα πρέπει ο νέος να λάβει υπόψηž όπως είναι γνωστό πολλά παραδοσιακά επαγγέλματα καταργούνται λόγω της ανάπτυξης της τεχνολογίας. Έτσι οι μαθητές χρειάζεται να επιλέγουν επάγγελμα το οποίο μπορεί να προσαρμοστεί με την κοινωνική πραγματικότητα, καθώς επίσης και να προβάλλει επαγγελματικές διεξόδους.

Συνεπώς η επιλογή ενός επαγγέλματος αποτελεί ίσως την πιο κρίσιμη απόφαση στη ζωή ενός νέου, αν ληφθεί υπόψη ότι στο χώρο εργασίας του ένας άνθρωπος δαπανά το ένα τρίτο περίπου της ζωής του. Γι’ αυτό το λόγο, θα πρέπει να ενταχθεί στο υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα ο Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός (ΣΕΠ),ο οποίος θα κατευθύνει τους μαθητές στην εύρεση του κατάλληλου επαγγέλματος.

  Τσαλίκη Βίκυ Β΄2

  Τζουρά Βαρβάρα Β΄2

Σχολιάστε

Filed under Εφηβεία

Εθισμός των εφήβων στο αλκοόλ

 

Η χρήση και η κατάχρηση αλκοόλ στην εφηβεία αποτελεί γεγονός στη σημερινή εποχή, που εγείρει τον προβληματισμό των νέων. Οι λόγοι που οδηγούν τους εφήβους στη χρήση του, μπορεί να σχετίζονται με την απλή ευχαρίστηση…  μέχρι την πεποίθηση ότι ξεπερνούν έτσι τα προσωπικά τους προβλήματα. Σημαντικό ποσοστό των εφήβων αγνοεί τα ανώτερα επιτρεπτά όρια αλκοόλ, καθώς και τα συμπτώματα της οξείας μέθης, που συχνά μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή.

Οι νέοι συχνά ωθούνται στη χρήση αλκοόλ  κατά την εφηβεία, για τους παρακάτω λόγους:

1.   Για διασκέδαση.

2.   Γιατί θεωρούν ότι η χρήση αλκοόλ είναι αντίδραση ενάντια στην αυστηρότητα των γονιών.

3.  Επειδή θεωρούν ότι έτσι θα γίνουν αποδεκτοί σε κάποια παρέα.

4.  Για δοκιμή.

5.  Για να ανακουφιστούν από ανησυχία, κατάθλιψη, φόβο.

6.  Για να ξεχαστούν από τον πόνο ενός οικογενειακού προβλήματος (διαζύγιο γονέων, οικονομική κατάρρευση, θάνατος στην οικογένεια) .

Η κατάχρηση όμως του αλκοόλ μπορεί να εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους  για τους νέους, όπως είναι: η αντικοινωνική συμπεριφορά (εσωστρέφεια, συναισθηματική απομάκρυνση), η ριψοκίνδυνη συμπεριφορά (παρορμητικότητα, αμνησία), οι θάνατοι (από ατυχήματα, δολοφονίες, αυτοκτονίες), καθώς και η σωματική βλάβη (σε ήπαρ, καρδιά και εγκέφαλο). .

Το πρόβλημα του αλκοολικού εφήβου απαιτεί την ατομική και εντός των ομάδων, θεραπευτική προσέγγισή του, με σκοπό την αποτοξίνωση και τη βαθμιαία αποκατάστασή του. Ο έφηβος πρέπει να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια, για να αλλάξει τη συμπεριφορά του, απέχοντας από το οινόπνευμα και διακόπτοντας τις σχέσεις με τα άτομα που κάνουν χρήση οινοπνεύματος. Ο ρόλος της οικογένειας και των φίλων είναι αρκετά σημαντικός στη θεραπεία του νέου ατόμου που είναι εθισμένο στον αλκοολισμό. Αυτοί πρέπει να τον υποστηρίξουν ηθικά και να του συμπαραστέκονται σε όλη την φάση της θεραπείας μέχρι να πετύχει τον στόχο του.

Μαρία  Πιστοφίδου Β΄2

ΠΗΓΗ:   http://www.iatrikionline.gr/Deltio_53a/2_triantafyllidou.pdf

Σχολιάστε

Filed under Εφηβεία

Φίλοι…. Τα αδέρφια που επιλέγουμε

Κανένας μας δεν μπορεί να ζήσει χωρίς φίλους. Οι φίλοι είναι ένα σημαντικό  κομμάτι στη ζωή μας. Βρίσκονται πάντα κοντά, στα καλά και στα άσχημα και δε θέλουν το κακό μας. Πολλές φορές δενόμαστε περισσότερο με τους φίλους παρά με τους συγγενείς μαςž και είναι λογικό αφού τους επιλέγουμε μόνοι μας.

Τα κριτήρια με τα οποία επιλέγουμε τους φίλους μας είναι διαφορετικܞ όμως στην ουσία όλοι ζητάμε το ίδιο, την ειλικρίνεια και την εμπιστοσύνη, που είναι από τα πιο βασικά στοιχεία για μια υγιή  σχέση. Χωρίς αυτά δεν υφίσταται αληθινή φιλία αλλά σχέση συμφέροντος.

Στην εποχή μας όμως είναι πολύ πιο εύκολο να βρεις το ψέμα και την εκμετάλλευση από την ειλικρίνεια και το σεβασμό. Πλέον συναντάς «φίλους» που δεν ξέρεις αν μπορείς να τους ανοίξεις την καρδιά σου, να τους ζητήσεις βοήθεια, γιατί πολύ απλά δε γνωρίζεις αν αυτό που σου δείχνουν είναι μια μάσκα. Και αναρωτιέμαι: Αν έχουμε φτάσει σε θέση να χάσουμε την εμπιστοσύνη στους φίλους μας, τότε μπορούμε άραγε να εμπιστευτούμε και κανέναν; Πιστεύω πως είναι στο χέρι μας να ξεχωρίσουμε τους φίλους μαςž σε αυτούς που θα ανοιχτούμε και σε αυτούς που απλά θα βγούμε μαζί…

Ο φίλος ο σωστός θα φανεί γρήγορα. Θα είναι αυτός που ανάμεσα στη μάζα θα ξεχωρίσει. Θα είναι αυτός που θα τρέξει πριν καν του το ζητήσεις, που ακόμα και να μαλώσετε δε θα μιλήσει ποτέ άσχημα για σένα και πόσο μάλλον πίσω από την πλάτη σου, και φυσικά θα κρατήσει τα μυστικά σουž δε θα τα αποκαλύψει σε κανένα.

Η αγάπη που νιώθουμε προς αυτά τα άτομα είναι μεγάλη. Χαιρόμαστε με την επιτυχία τους, πονάμε με τον πόνο τους και στενοχωριόμαστε όταν τους βλέπουμε να καταστρέφονται. Οφείλουμε τότε, σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, να είμαστε δίπλα τους. Μας έχουν ανάγκη να τους στηρίξουμε. Φίλος δεν είναι αυτός που απλά θα αδιαφορήσει και θα σε αφήσει να κάνεις το λάθος, μόνο και μόνο για να μη σου πάει κόντρα. Είναι αυτός που θα ρισκάρει ακόμα και να σε χάσει, αλλά δε θα σε αφήσει να κάνεις το βήμα που θα σε οδηγήσει στον γκρεμό. Και αυτό είναι το λογικό. Έναν άνθρωπο που αγαπάς πραγματικά, τον νοιάζεσαι πραγματικά.

Ξέρω όμως ότι τη στιγμή αυτή που διαβάζετε τούτο το άρθρο αναρωτιέστε όλοι:  Άραγε στις μέρες μας υπάρχουν αυτά τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν έναν άνθρωπο αληθινό φίλο; Εγώ πιστεύω πως, αν και είναι πια πολύ δυσεύρετα, ναι…  υπάρχουν. Όταν ήμασταν παιδιά, μας μιλούσαν για ένα κόσμο γεμάτο αγάπη και καλοσύνη. Όσο μεγαλώνεις όμως, καταλαβαίνεις πως είναι απλώς ένα παραμύθι. Υπάρχουν στιγμές που νιώθω να ντρέπομαι. Έχει χαθεί κάθε αξία και έχει αντικατασταθεί από το ατομικό συμφέρον. Και η φιλία δεν μπορεί να επιβιώσει σε έναν τέτοιο κόσμο.

Βλέπω τριγύρω μου ανθρώπους που θεωρούνται κολλητοί. Αν κοιτάξεις πίσω από αυτή τη μάσκα όμως, η αλήθεια σε τρομάζει… Φιλίες από συμφέρον. Γιατί να έχεις ένα φίλο που στην πραγματικότητα δε σημαίνει τίποτα για σένα; Δεν πιστεύω πως αξίζει σε κανέναν μας. Τώρα πλέον με την πρώτη ευκαιρία οι «φίλοι» παίρνουν μορφή εχθρού, και το χειρότερο είναι πως περνάει πολύς καιρός για να το καταλάβεις. Οι περισσότεροι φίλοι πλέον δεν είναι εκεί όταν τους έχεις ανάγκη, δε θα σε αποτρέψουν από το λάθος, δε θα στενοχωρηθούν με τον πόνο σου και ο λόγος…, απλά γιατί δεν τους νοιάζει τίποτα παραπάνω από το πώς θα κερδίσουν αυτοί πράγματα.

Ειδικά στα κορίτσια ένα περίεργο πράγμα: κάνουν «φιλίες» – σχέσεις και όμως προσπαθούν να «φάνε» η μια την άλλη. Ένας ανταγωνισμός χωρίς τέλος. Ζήλεια, νομίζω, θα το ονόμαζα. Είναι φιλία όμως αυτό; Όχι, δεν είναι. Δε λέω… υπάρχουν και φίλες που είναι πραγματικά δίπλα σου στη ζωή σου, και ναι… το έχω νιώσει και εγώ αυτό. Ας τα ξεχωρίσουμε όμως, και ας μην παίζουμε υποκριτικά γελοίους ρόλους μόνο και μόνο για την προβολή μιας τάχα τέλειας εικόνας.

Η κοινωνία που ζούμε μας βάζει σε μια τέτοια κατάσταση υποκρισίας. Έχει χαθεί κάθε αξία. Πλέον έχουν χαθεί πολλές αξίες, όμως στο  χέρι μας είναι όλα. Το πώς θα φερθούμε εμείς. Κανένας μας δεν ξέρει καλά κανέναν, και ναι… ποτέ δε θα τον μάθεις τον άλλον. Όμως οι πραγματικοί φίλοι είναι σαν τα αστέρια, είναι αδύνατον να μη δεις τη λάμψη τους. Έχουμε ανάγκη από πραγματικά λόγια και από πραγματική αγάπη. Τότε  μόνο θα ξανα-μοιάσει ο κόσμος μας σαν τα παραμύθια που πιστέψαμε κάποτε…

Αγγελική Ράπτη Β΄2

Σχολιάστε

Filed under Εφηβεία

ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΙ: μια εύθραυστη σχέση

Η εφηβεία είναι μια δύσκολη περίοδος για τον άνθρωπο. Δεν είναι ούτε ενήλικας ούτε παιδί. Περνά μια μεταβατική φάση κατά την οποία προβληματίζεται έντονα, αναζητά νέες εμπειρίες και δοκιμάζει τα όριά του.

Αρχικά, ένα θέμα που απασχολεί εμάς τους εφήβους, είναι η καλλιέργεια μιας σχέσης αλληλοκατανόησης με τους γονείς μας. Πολλοί από τους σημερινούς εφήβους βιώνουν ψυχολογικά ή οικογενειακά προβλήματα. Ένα από τα πολλά αίτια εμφάνισης αυτών των προβλημάτων αποτελεί και το γεγονός ότι νιώθουν παραμελημένοι από τους γονείς τους. Γι’ αυτό το λόγο, και επειδή οι έφηβοι βρίσκονται σε μία ηλικία βιολογικά ταραγμένη, θα πρέπει οι γονείς, πρώτοι απ’ όλους, να στρέψουν την ιδιαίτερη φροντίδα τους προς τα παιδιά.

Εμείς οι έφηβοι χρειαζόμαστε τους γονείς μας με ένα διαφορετικό τρόπο δίπλα μας. Τους θέλουμε με ανοιχτά αυτιά, να μας ακούν. Ακόμη και αν οι σκέψεις και τα συναισθήματα μας πολλές φορές δε συμβαδίζουν με τα δικά τους, είναι σημαντικό να δείχνουν κατανόηση και να είναι κοντά μας. Αλλά επιθυμούμε ακόμη, όχι μόνο να μας συμπαραστέκονται, αλλά και να θέτουν όρια μέσα από το διάλογο, ώστε οι ίδιοι να βρίσκουμε τελικά την ταυτότητά μας.

Την περίοδο αυτή της ζωής μας λοιπόν, που τη χαρακτηρίζει ο έντονος συναισθηματισμός, η ενεργητικότητα, και η τάση για ανεξαρτησία, περιμένουμε από τους μεγαλύτερους ευνοϊκή αντιμετώπιση, με ανοχή και με κατανόηση …

Κλεοπάτρα Ρούμκου Β΄2

ΠΗΓΗ: http://www.makthes.gr/news/reportage/63591/

 

Σχολιάστε

Filed under Εφηβεία