Οι αγνοημένοι της διπλανής πόρτας

Πώς μπορείς να κρυφτείς από τα παιδιά; Όσο καλά και αν θες να τους κρύψεις ό,τι σκέπτεσαι, ό,τι νιώθεις και ό,τι σε πονά δεν μπορείς. Με ένα μαγικό τρόπο, με ένα βλέμμα τους μόνο, καταλαβαίνουν πράγματα που δε θα μπορούσε να το κάνει ούτε ένας ενήλικας.

Αυτό το αισθάνεσαι πολύ πιο έντονα όταν μπαίνεις σε ένα σχολείο για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Σε ένα τέτοιο σχολείο λοιπόν στην  Αθήνα διοργανώθηκε μια εκδήλωση όπου τα παιδιά δέχτηκαν επίσκεψη μαθητών από ένα κοινό σχολείο. Όλοι μαζί ξέχασαν τις διαφορές που επιφανειακά έχουν και έπαιξαν από κοινού.

Με τη βαθιά ανθρώπινη υποστήριξη των ανθρώπων του σχολείου, των εκπαιδευτικών, των θεραπευτών, των βοηθών, τα παιδιά έδιναν τον καλύτερο τους εαυτό τους το απόγευμα της ημέρας της εκδήλωσης. Έδιναν την ίδια τη ζωή τους με χαμόγελο και προσπάθεια, για να πείσουν όλους εμάς ότι δεν πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε δίπλα τους. Ότι ούτε μια στιγμή δεν πρέπει να σταματήσουμε να στηρίζουμε την προσπάθεια τους για ένα καλύτερο παρόν και ένα γεμάτο όνειρα μέλλον. Με αγωνίσματα, με χορό και με τραγούδι είπαν το δικό τους ύμνο που οι νότες του κρυβόταν πίσω από τις λέξεις ΕΛΠΙΔΑ, ΠΙΣΤΗ και ΑΓΑΠΗ.

Ένα είναι όμως αυτό που θα μείνει βαθιά χαραγμένο στη μνήμη μου, καθώς διάβαζα για την εκδήλωση αυτή. Η δασκάλα των παιδιών από το απλό σχολείο ρωτάει ποια είναι τα 7 θαύματα του κόσμου. Οι μαθητές της λοιπόν απάντησαν: η πυραμίδα της Γκίζας, οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας, το άγαλμα του Διός, ο ναός της Άρτεμης, το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού, ο κολοσσός της Ρόδου και  ο φάρος της Αλεξάνδρειας. Ένα κοριτσάκι όμως με αναπηρία είπε πως αυτή γνωρίζει ότι άλλα είναι αυτά τα θαύματα. Το μικρό παιδί τους είπε όπως τα 7 θαύματα του κόσμου είναι ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ, ΝΑ ΑΚΟΥΣ, ΝΑ ΑΓΓΙΖΕΙΣ, ΝΑ ΓΕΥΕΣΑΙ, ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ, ΝΑ ΓΕΛΑΣ και ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ, γιατί τα πολυτιμότερα πράγματα στη ζωή δεν μπορείς να τα χτίσεις με τα χέρια ούτε και να τα αγοράσεις.

Αυτό το κοριτσάκι με έκανα να ντραπώ. Μέσα σε λίγες λέξεις είχε συμπεριλάβει όλο το νόημα της ζωής το οποίο εμείς οι υποτιθέμενοι αρτιμελείς καθημερινά το χάνουμε, γιατί όλα μας χαρίζονται. Αυτά τα παιδιά παλεύουν για τα πάντα, για πράγματα που για μας είναι αυτονόητα. Καθημερινά βιώνουν τόσες δυσκολίες που οι περισσότεροι από εμάς ούτε καν τις φανταζόμαστε.

Το να έχεις την ευκαιρία να βρεθείς εκεί, πραγματικά σε κάνει να αισθάνεσαι ότι τούτος ο κόσμος μπορεί και πρέπει να γίνει καλύτερος, δικαιότερος, ανθρώπινος. Σε κάνει να σκέπτεσαι ότι σχεδόν καθημερινά ασχολείσαι με δευτερεύοντα πράγματα.

Εκεί λοιπόν που κάθε μέρα το ζωντανό μέλλον της κοινωνίας προσπαθεί να επουλώσει κάποιες πληγές και να σταθεί στα πόδια του, εκεί είναι οι γονείς και το προσωπικό των οποίων το έργο είναι ανεκτίμητο. Η απορία που μου γεννήθηκε ήταν η εξής: άραγε η βοήθεια της πολιτείας σε υλικό και οικονομικό τομέα, η όποια είναι πολύτιμη, υπάρχει;

Δεν ξέρω. Αν κρίνω από τη γενική πολιτική εικόνα υποθέτω πως όχι. Γιατί πολύ απλά αδιαφορούν για την ίδια τη ζωή, για τον πολιτισμό, για τον άνθρωπο. Ποιος εκ των επωνύμων νοιάζεται; Ποιος από εκείνους που έχουν τη δύναμη να βοηθήσουν ουσιαστικά νοιάζεται; Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να υπάρχει πραγματικό και διαρκές ενδιαφέρον. Οι αρμόδιοι πρέπει να γνωρίζουν ποιοι χρειάζονται βοήθεια. Και να τους στηρίζουν χωρίς να περιμένουν προσκλήσεις. Πρέπει να είναι παρόντες «σώμα και ψυχή».

Αυτό ισχύει και για όλους μας από τον πιο μεγάλο μέχρι τον πιο μικρό. Το ότι ορισμένοι έχουν κάποια σωματική δυσλειτουργία «δεν πάει να πει και τίποτα». Η ψυχή και η δύναμη είναι αυτά που μετράνε και αυτά τα παιδιά έχουν πολύ περισσότερη από εμάς. Ας μην κλείνουμε τα μάτια λοιπόν και ας μην αγνοούμε τους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα μας.

Αγγελική Ράπτη Β΄2

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνικά ζητήματα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s